Wat is RSO en hoe wordt het gemaakt?

RSO in het kort

RSO is de afkorting van Rick Simpson Oil. Het is geen gewone olie, maar een dik, donker plantextract dat vrijwel volledig uit geconcentreerd plantmateriaal bestaat. Waar een flesje wietolie een extract is dat is aangelengd met een draagolie, is RSO onverdund. Daardoor is het stroperig tot pasteus en zit het meestal in een spuitje in plaats van in een flesje met pipet.

Waar de naam vandaan komt

De naam verwijst naar Rick Simpson, een Canadees die in de jaren 2000 zijn eigen extractiemethode op internet zette. Hij vroeg er geen geld voor en beschreef de werkwijze stap voor stap, zodat anderen hem konden nadoen. Die openbare beschrijving is de reden dat de term RSO wereldwijd is blijven hangen. RSO is dus geen merk en geen beschermde naam. Het is een aanduiding voor een bereidingswijze, en de kwaliteit verschilt daardoor sterk per maker.

Hoe de extractie in grote lijnen gaat

De methode is in de kern eenvoudig, maar de uitvoering bepaalt het resultaat. Grofweg gebeurt dit:

• Voorbereiden. Gedroogd plantmateriaal wordt gebroken, zodat het oplosmiddel er goed bij kan.
• Wassen. Het materiaal gaat kort in een oplosmiddel, klassiek alcohol. De harsachtige stoffen lossen op, de plantvezels niet. Kort wassen geeft een schoner extract, lang wassen trekt meer bladgroen en plantwassen mee.
• Filtreren. Het plantmateriaal wordt eruit gezeefd, vaak in twee stappen van grof naar fijn.
• Indampen. Het oplosmiddel wordt er met gecontroleerde warmte weer uitgehaald. Ethanol kookt rond 78 graden, dus dat gebeurt bij lage temperatuur, in professionele opstellingen onder vacuüm zodat het nog lager kan.
• Decarboxyleren. Door het extract langere tijd rond de 100 tot 120 graden te houden gaan de zure cannabinoïden, zoals THCA, over in hun niet-zure vorm. Bij RSO gebeurt dat voor een deel al tijdens het indampen.
• Afvullen. Het warme, nog lopende concentraat gaat in spuitjes of potjes en wordt daarna weer stug.

Bij professionele productie wordt voedselveilige alcohol gebruikt, met een restoplosmiddeltest achteraf om te controleren of het er ook echt volledig uit is.

Waarom RSO zo donker is

De kleur is geen toeval en ook geen teken van vervuiling. RSO is bewust een volledig plantextract. Er komt dus meer mee dan alleen hars:

• chlorofyl, het bladgroen, dat donkergroen tot bijna zwart kleurt
• plantwassen en vetten, die het geheel stroperig maken
• kleurstoffen uit blad en bloem

Lichtere concentraten zoals shatter en destillaat zijn juist wel doorgezuiverd. Daar worden de wassen uitgevroren, wat winterisatie heet, en soms wordt er nog gedestilleerd. Dat levert een goudgele tot bijna heldere substantie op. RSO slaat die zuiveringsstappen over, dus donkerbruin tot zwart is bij dit type extract gewoon normaal.

Hoe het eruitziet en aanvoelt

Op kamertemperatuur is RSO stroperig, ongeveer als koude stroop of dikke teer. Het is nauwelijks te schenken en het zakt langzaam als je het spuitje kantelt. Koud uit de koelkast is het bijna hard en beweegt het helemaal niet meer. Warm je het spuitje even in je hand of in lauw water, dan wordt het meteen soepeler. Op glas is het diep bruinrood tot zwart, en houd je het tegen het licht, dan zie je vaak een rode of amberkleurige gloed aan de randen. De geur is kruidig en veel sterker dan die van het plantmateriaal zelf. Het plakt, en het laat vlekken achter op stof en op je handen.

Het verschil met een gewone wietolie

• Verdunning. Een wietolie is een extract in een draagolie, bijvoorbeeld olijfolie. RSO is het extract zelf, zonder toevoeging.
• Verpakking. Olie zit in een flesje met pipet. RSO zit in een spuitje met schaalverdeling, simpelweg omdat het te dik is om te schenken.
• Structuur. Olie is vloeibaar en blijft dat, RSO is pasteus en verandert met de temperatuur.
• Kleur en smaak. Olie is doorgaans lichter en milder van smaak, RSO is donker en uitgesproken bitter.
• Gehalte. Omdat er niets is bijgemengd, liggen de cannabinoïdepercentages bij RSO een stuk hoger dan bij een aangelengde olie.

Wat er op het etiket en de analyse staat

Bij een concentraat hoort een analyse. Daarop staat doorgaans:

• het batchnummer en de productiedatum, zodat het potje of spuitje te herleiden is
• het cannabinoïdeprofiel in procenten, bijvoorbeeld THC, THCA, CBD en CBG
• een test op restoplosmiddel
• controles op zware metalen, bestrijdingsmiddelen en microbiologie

Stichting WietOliePuur wint zelf en laat eigen analyses maken, zodat per partij vastligt wat erin zit. Ontbreekt zo'n analyse bij een aanbieder, dan weet je in feite niet wat je in handen hebt.

Hoe je RSO bewaart

Warmte, licht en zuurstof zijn de drie dingen die een concentraat langzaam veranderen. Bewaren is daarom vooral die drie beperken:

• Koel en donker, in de gesloten verpakking. Een kastje of la volstaat, de koelkast mag ook.
• Niet in direct zonlicht, niet op de vensterbank en niet naast een verwarming of kookplaat.
• Rechtop, met het dopje op het spuitje, zodat er niets uit kruipt als het warmer wordt.
• Na gebruik eerst laten afkoelen voordat je het wegzet.
• Buiten bereik van kinderen bewaren.

Ongeopend, koel en donker blijft een concentraat lang bruikbaar. Kijk voor de zekerheid naar de houdbaarheidsdatum op het etiket. Wordt het na verloop van tijd donkerder of aan de buitenkant harder, dan is dat oxidatie en indroging van het oppervlak.

Meer weten

Heb je een vraag over een specifiek product, over een analyse of over het verschil tussen de soorten extract, dan kun je via de website contact opnemen. Martinus van Lies en de stichting nemen de tijd voor een persoonlijk gesprek.