Wat is wietolie precies? Soorten en verschillen

Wietolie is een verzamelnaam

Wietolie is geen vastomlijnd product. Het is een verzamelnaam voor olieachtige producten die gemaakt zijn van de cannabisplant. Daar vallen dunne oliën in een druppelflesje onder, maar ook dikke donkere pasta in een doseerspuit. Twee potjes met hetzelfde woord op het etiket kunnen dus heel verschillende producten zijn.

Wat ze gemeen hebben: er is een extract uit plantmateriaal gehaald en dat is verwerkt tot een olie of een pasta. De verschillen zitten in het uitgangsmateriaal, de winningsmethode, de draagolie en de nabewerking.

Waaruit het bestaat

• Plantextract. In de harsklieren op de bloemtoppen zitten cannabinoïden zoals THC en CBD, plus terpenen die geur en smaak bepalen. Dat is het deel dat je uit de plant wilt halen.
• Draagolie. Puur extract is stroperig tot bijna hard. Om er een schenkbare olie van te maken wordt het verdund in een plantaardige olie, bijvoorbeeld olijfolie, hennepzaadolie of MCT-olie uit kokos.
• Restanten van de plant. Wassen, plantvetten, chlorofyl en suikers komen deels mee. Hoeveel daarvan overblijft, bepaalt de kleur, de geur en de dikte.

De winningsmethode bepaalt veel

CO2

Bij superkritische CO2-extractie wordt koolzuurgas onder hoge druk, ruim 74 bar, en boven ongeveer 31 graden in een toestand gebracht die tussen gas en vloeistof in zit. In die toestand gedraagt het zich als oplosmiddel. Na afloop ontsnapt de CO2 gewoon als gas en blijft alleen extract achter. Door druk en temperatuur te variëren stuur je wat er meekomt. Het resultaat is meestal lichter van kleur en milder van smaak.

Alcohol

Bij ethanolextractie wordt plantmateriaal gespoeld in alcohol. Doe je dat koud, rond min 20 tot min 40 graden, dan lossen minder chlorofyl en wassen mee op en blijft het extract lichter. Bij kamertemperatuur komt er meer mee en wordt het donkerder en kruidiger. De alcohol wordt daarna verdampt, wat overblijft is een dik concentraat.

Plantaardige olie

Je kunt plantmateriaal ook trekken in olijfolie of kokosolie, zonder vluchtig oplosmiddel. Het extract blijft in de olie zitten en wordt niet ingedampt, dus zo'n olie is minder geconcentreerd en korter houdbaar.

Verhitting speelt bij alle methodes een rol. In de verse plant zitten cannabinoïden vooral in hun zure vorm, THCA en CBDA. Door verwarmen, decarboxylatie genoemd, verliezen die moleculen een koolzuurgroep en gaan ze over in THC en CBD. Een olie die niet verwarmd is bevat dus andere stoffen dan een olie die dat wel is.

Waarin soorten van elkaar verschillen

• Concentratie. Uitgedrukt in een percentage of in milligram per flesje. Een percentage zegt weinig zonder de inhoud erbij: 5 procent in 10 milliliter is iets heel anders dan 5 procent in 30 milliliter.
• Draagolie. MCT-olie is dun, kleurloos en vrijwel smaakloos. Olijfolie is dikker, groener en heeft een eigen smaak. Hennepzaadolie is nootachtig en gevoeliger voor oxidatie.
• Kleur. Van helder goudgeel via amber tot donkerbruin of bijna zwart. Donker betekent niet slechter, het betekent meestal dat er meer plantstoffen zijn meegekomen of dat er langer of warmer is gewerkt.
• Smaak en geur. Van vrijwel neutraal tot uitgesproken kruidig, hars-achtig of bitter. Terpenen en chlorofyl zijn hier de bepalende factoren.
• Vorm. Vloeibaar in een flesje met pipet, of dik als pasta in een spuitje. Pasta is bij kamertemperatuur stijf en wordt soepeler als hij warmer wordt.
• Nabewerking. Winterisatie is het koud wegfilteren van wassen en vetten. Dat maakt een olie helderder en dunner en verandert de smaak.

De varianten van WietOliePuur

• Wietolie Martinus Mix. De eigen samenstelling van Martinus van Lies, waarin verschillende extracten worden gecombineerd tot een vaste receptuur.
• Wietolie Co2 WoP. Gemaakt via CO2-extractie, zonder achterblijvend oplosmiddel, doorgaans lichter van kleur en zachter van smaak.
• Wietolie RSO WoP en RSO pasta. De donkere, dikke variant volgens de bekende Rick Simpson-methode met alcohol als oplosmiddel. De pasta zit in een doseerspuit in plaats van een flesje.

Winning en analyse gebeuren in eigen beheer. Per product staat op de shop vermeld welke draagolie en welke sterkte erbij hoort.

Zo lees je een etiket

• Productnaam en soort extract. Staat er CO2, RSO of een merknaam, en is dat extract verdund of puur?
• Inhoud. In milliliter bij een olie, in gram bij een pasta. Zonder inhoud kun je percentages niet vergelijken.
• Gehalte. Welke cannabinoïden zijn gemeten en in welke hoeveelheid, in procenten of in milligram.
• Ingrediënten. De draagolie hoort er gewoon bij te staan, net als eventuele toevoegingen.
• Batch- of lotnummer. Hiermee koppel je het potje aan de bijbehorende analyse.
• Houdbaarheid en bewaaradvies. Een datum plus de bewaarcondities.
• Producent. Naam en adres van wie het op de markt brengt.

Een analyserapport hoort bij het batchnummer. Daarop staat het cannabinoïdenprofiel, vaak een terpenenprofiel, en de uitslagen van controles op zaken als oplosmiddelresten, zware metalen, bestrijdingsmiddelen en microbiologie. Controleer of datum en batchnummer op het rapport kloppen met je potje.

Bewaren

Licht, lucht en warmte laten een olie verouderen. Daarom zit dit soort producten in donker glas of in een gesloten spuit. Koel en donker bewaren, de dop goed dichtdraaien en het flesje rechtop zetten houdt de kwaliteit het langst op peil. Verkleuring, een scherpe of ranzige geur en zichtbare vlokken zijn signalen dat een olie over zijn houdbaarheid heen is.

Meer weten

Kom je er met deze uitleg niet uit, of wil je het verschil tussen de varianten rustig doornemen? Via de website kun je contact opnemen met Stichting WietOliePuur, voor een persoonlijk antwoord op je vraag over de producten en de manier waarop ze gemaakt worden.