Hoe werkt een stichting met donateurs?

Wat een stichting is

Een stichting is een Nederlandse rechtsvorm. Ze wordt opgericht bij de notaris, staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en heeft statuten. In die statuten staat het doel waarvoor de stichting bestaat. Een bestuur beheert het vermogen en mag dat alleen gebruiken voor dat doel.

Een stichting heeft geen aandeelhouders en geen eigenaren. Dat is het grootste verschil met een bv of een eenmanszaak. Bij een bedrijf kan het overschot naar de eigenaar. Bij een stichting kan dat niet. Wat overblijft, blijft binnen de stichting.

Geen winstoogmerk, wat dat in de praktijk betekent

Geen winstoogmerk betekent niet dat er geen geld omgaat. Er zijn kosten voor plantmateriaal, apparatuur, verpakkingen, laboratoriumanalyses, verzending en administratie. Die moeten betaald worden. Het betekent dat er niemand is die aan het eind van het jaar een uitkering krijgt.

• Geen winstuitkering. Een overschot gaat terug naar het werk zelf, bijvoorbeeld naar analyses, apparatuur of voorraad.
• Een vastgelegd doel. Het bestuur is gebonden aan de statuten en kan de koers niet zomaar veranderen.
• Geen investeerders die rendement willen. Er is dus ook geen druk om volume te draaien of om zo goedkoop mogelijk in te kopen.
• Een administratie die klopt. Inkomsten en uitgaven worden bijgehouden en zijn te herleiden.

Wat een donateur is

Een donateur is iemand die zich verbindt aan het doel van de stichting en daar financieel aan bijdraagt. Dat is iets anders dan een anonieme bezoeker van een webwinkel. Je bent bekend bij de stichting, je kunt vragen stellen en je krijgt antwoord van iemand die weet hoe een partij gemaakt is.

In de praktijk werkt dat rustiger dan een gewone webshop. Er is geen kortingscarrousel, geen aftellende klok en geen aanbod dat je ergens toe moet overhalen. Er is een overzicht van wat er is, uitleg over hoe het gemaakt is, en de mogelijkheid om iets te vragen als het niet duidelijk is.

Wat het model betekent voor de prijs

Een prijs bestaat altijd uit dezelfde onderdelen: grondstof, bewerking, verpakking, controle, verzending en overhead. Bij een keten met meerdere schakels komt daar per schakel een marge bij. Een importeur, een groothandel, een merk en een verkooppunt rekenen allemaal iets. Bij een stichting die zelf wint en zelf levert, vallen die tussenschakels weg.

Dat betekent niet automatisch dat alles goedkoop is. Kleine batches zijn per eenheid duurder om te maken dan grote. Een laboratoriumanalyse kost ongeveer hetzelfde, of die partij nu groot is of klein. Het betekent wel dat je betaalt voor het product en voor de controle erop, en niet voor een reclamebudget of voor de marge van drie partijen die het product nooit gezien hebben.

Eigen winning tegenover inkoop

Inkopen is eenvoudig. Je bestelt een partij bij een leverancier, plakt er een etiket op en levert door. Het risico is dat je niet weet wat er voor jouw schakel gebeurd is: welk plantmateriaal is gebruikt, hoe is het gedroogd, met welke methode is er gewonnen en is er oplosmiddel achtergebleven.

Bij eigen winning ligt dat anders. Elke stap is dan bekend en aanwijsbaar:

• Herkomst van het plantmateriaal. Bekend is welke oogst is gebruikt en wanneer die binnenkwam.
• Droging en voorbewerking. Materiaal wordt gedroogd en zo nodig verkleind voordat de winning begint.
• Winningsmethode. CO2 onder druk geeft een ander extract dan een alcoholextractie waarbij de vloeistof wordt ingedampt. Dat verschil zie je terug in kleur, geur en dikte.
• Verhitting. Bij indampen en decarboxyleren wordt gewerkt met beheerste temperaturen. Te heet en te lang verhitten verandert de kleur en de samenstelling van een extract.
• Afvullen. Kleine hoeveelheden tegelijk, met een batchnummer dat vastzit aan de productiedatum.

Kleinschalig werken heeft ook een nadeel, en dat is eerlijker om te noemen. De voorraad is beperkt en soms is iets tijdelijk niet leverbaar. Een grote inkoper heeft dat probleem minder, maar weet ook minder over wat hij verkoopt.

Waarom er per batch geanalyseerd wordt

Een plant is geen fabriek. Twee oogsten van dezelfde soort leveren niet exact hetzelfde op. Grond, licht, temperatuur, oogstmoment en droging verschillen. Daarom zegt een analyse van vorig jaar niets over de fles van vandaag.

Een batchanalyse is een laboratoriummeting van een specifieke productiepartij. Op zo'n rapport staat doorgaans:

• het batchnummer en de datum van de meting
• het cannabinoidenprofiel, in procenten of in milligram per gram
• de gebruikte meetmethode
• restanten van oplosmiddelen, als daarmee gewonnen is
• controles op verontreiniging, zoals zware metalen of schimmel

Zonder batchnummer is zo'n rapport niet te koppelen aan wat jij in handen hebt. Dat is precies de reden dat het nummer op het etiket staat en dat de meting per partij opnieuw gebeurt.

Waar je dit aan herkent

• Een etiket met batchnummer en productiedatum, niet alleen een merknaam.
• Een analyse die bij dat nummer hoort, en geen algemeen voorbeeldrapport.
• Een beschrijving van de winningsmethode en van het uitgangsmateriaal.
• Duidelijke bewaarinstructies: donker, koel en goed gesloten, want licht, lucht en warmte tasten een extract aan.
• Een naam en een gezicht achter de stichting, met bereikbaar contact.

Meer weten

Heb je een vraag over de herkomst van een partij, over de winningsmethode of over wat er in een analyse staat, dan kun je via de website contact opnemen. Je krijgt dan uitleg over hoe iets gemaakt is en wat er gemeten is.